โควิด-19 เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากไวรัสโคโรนาใหม่ (SARS-CoV-2) โดยมีเคสแรกที่รู้จักเกิดขึ้นที่เมืองอู่ฮั่น ประเทศจีนในเดือนธันวาคม 2019

อาการของโควิด-19 รวมถึงมีไข้ ไอ ปวดหัว เหนื่อยล้า หายใจลำบาก สูญเสียการรับกลิ่นและรสชาติ แต่ประมาณหนึ่งในสามของคนที่ติดเชื้อจะไม่มีอาการ อาการจะเริ่มแสดงในช่วง 1 ถึง 14 วันหลังจากสัมผัสเชื้อ แต่คนที่ติดเชื้อยังสามารถแพร่เชื้อได้นานถึง 21 วัน

โควิด-19 สามารถแพร่ผ่านอนุภาคในอากาศหรือหยดน้ำที่ปนเปื้อนจากการจามหรือไอ โดยเฉพาะเมื่ออยู่ใกล้กัน (2 เมตร) ความเสี่ยงในการแพร่เชื้อในอาคารจะสูงกว่า แม้จะอยู่ห่างกันมากก็ตาม

มาตรการป้องกันได้แก่ การฉีดวัคซีน การสวมหน้ากากปิดจมูกและปาก การเว้นระยะห่าง (เช่น การแยกตัว การกักตัว การเว้นระยะห่างทางสังคม) การถ่ายเทอากาศในอาคาร การล้างมือ และหลีกเลี่ยงการจับตา จมูก หรือปาก

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม:

โรคโคโรนาไวรัส (โควิด-19) ระบาด (WHO)

โรคฝีดาษลิงเป็นโรคไวรัสติดต่อที่เกิดจากเชื้อไวรัสฝีดาษลิง ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับไวรัส variola ที่เป็นสาเหตุของไข้ทรพิษ

อาการรวมถึงมีไข้ ต่อมน้ำเหลืองบวม ปวดกล้ามเนื้อ และมีผื่นที่กลายเป็นตุ่มน้ำแล้วตกสะเก็ด อาการเหล่านี้จะเริ่มขึ้นภายใน 5 ถึง 21 วันหลังจากได้รับเชื้อ และมักจะคงอยู่ประมาณ 2 ถึง 4 สัปดาห์ แม้ว่าโรคฝีดาษลิงมักไม่รุนแรงและคนส่วนใหญ่หายได้เองในเวลาไม่กี่สัปดาห์ แต่ผู้ป่วยยังสามารถแพร่เชื้อได้มากกว่า 1 สัปดาห์หลังจากแผลตกสะเก็ดแล้ว

โรคฝีดาษลิงสามารถติดต่อจากสัตว์ที่ติดเชื้อผ่านรอยกัดหรือรอยข่วน หรือจากการสัมผัสกับเนื้อสัตว์ที่ติดเชื้อ การแพร่เชื้อจากมนุษย์สู่มนุษย์สามารถเกิดขึ้นได้จากการสัมผัสกับของเหลวในร่างกายที่ติดเชื้อโดยหยดขนาดเล็ก การแพร่เชื้อในอากาศก็เป็นไปได้เช่นกัน

แม้ว่าไม่มีการรักษา แต่การฉีดวัคซีนป้องกันฝีดาษลิงสามารถมีประสิทธิภาพถึง 85% ในการป้องกันการติดเชื้อใกล้ชิดและลดความรุนแรงของอาการได้ มาตรการป้องกันรวมถึงการล้างมือเป็นประจำและหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับผู้ที่ติดเชื้อหรือสัตว์ติดเชื้อ

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม:

ฝีดาษลิง (WHO)

เยื่อหุ้มสมองอักเสบคือการอักเสบเฉียบพลันหรือเรื้อรังของเยื่อหุ้มป้องกันที่ครอบคลุมสมองและไขสันหลัง อาจเกิดจากแบคทีเรียหรือไวรัส

อาการที่พบบ่อยคือ มีไข้ ปวดหัว และคอแข็ง อาการอื่น ๆ ได้แก่ อาการสับสนหรือหมดสติ คลื่นไส้ อาเจียน และไวต่อแสงหรือเสียงดัง เยื่อหุ้มสมองอักเสบอาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนระยะยาวที่ร้ายแรง เช่น หูหนวก โรคลมชัก ภาวะโพรงสมองคั่งน้ำ หรือบกพร่องทางสติปัญญา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากไม่ได้รับการรักษาทันที

เยื่อหุ้มสมองอักเสบสามารถแพร่กระจายผ่านละอองน้ำลายระหว่างการสัมผัสใกล้ชิด (เช่น การจูบ การจาม การไอ) แต่เยื่อหุ้มสมองอักเสบจากแบคทีเรียไม่สามารถแพร่ผ่านการหายใจอากาศเพียงอย่างเดียว เยื่อหุ้มสมองอักเสบจากไวรัสมักแพร่กระจายผ่านการปนเปื้อนของอุจจาระ

บางรูปแบบของเยื่อหุ้มสมองอักเสบสามารถป้องกันได้ด้วยการฉีดวัคซีนชนิดต่าง ๆ หรือการใช้ยาปฏิชีวนะรักษาอาการชั่วคราว

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม:

เยื่อหุ้มสมองอักเสบ (WHO)